Keywords
How to Cite
Abstract
Mazkur maqolada Oʻzbekiston xalq shoiri Xurshid Davron ijodida ayol obrazi va uning oʻziga xos badiiy talqini tahlil qilinadi. Shoir asarlarida ayol siymosi nafaqat mehr, sadoqat va matonat timsoli, balki jabr-zulmga duch kelsa ham qalbida ezgulik va goʻzallikka intiluvchi ulugʻ ma’naviy kuch ramzi sifatida gavdalanadi. Xususan, eridan jabr koʻrib, kundalik hayotda ogʻir sinovlarni boshidan kechirayotgan ayol obrazi Xurshid Davron she’riyatida alohida oʻrin tutadi. Bunday ayol tashqi azoblarga qaramay, hayotning goʻzalligini sevadi, orzu va umidlarini asrab qoladi. Shoirning poetik mahorati shundaki, u ayolning ichki dunyosidagi ziddiyatni – tashqi jabr va ichki goʻzallikka muhabbatni – nozik badiiy vositalar orqali yoritib beradi. Maqolada ayol obrazi orqali insoniy qadriyatlar, milliy ruh va estetik qarashlarning uygʻunligi ochib berilib, Xurshid Davron ijodida ayol timsolining umuminsoniy ahamiyati tahlil qilinadi.
References
1. Xurshid Davron. Qadrdon quyosh – T.: “Adabiyot va san’at”, 1979.
2. O‘zbek tilining izohli lug‘ati D harfi – T.: “O‘zbekiston milliy ensiklopediyasi”, 2006.
3. Quronov D. Adabiyot nazariyasi asoslari – T.: “Akademnashr”, 2018.
4. Yo'ldosh Q,, Yo'ldosh M. Badiiy tahlil asoslari. – T.: “Kamalak”, 2016.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.