Keywords
How to Cite
Abstract
Ushbu maqolada XX asr boshlaridagi (Jadid adabiyoti davri) oʻzbek sheʼriy matnlarida takror (anafora, epifora, leksik takror va boshqalar) sanʼatining qoʻllanilishi, ularning uslubiy xususiyatlari va badiiy funksiyalari tahlil qilingan. Tadqiqot obyekti sifatida Fitrat, Choʻlpon, Avloniy kabi jadid shoirlarining asarlari olingan. Takrorlarning nafaqat anʼanaviy radif sanʼati bilan bogʻliqligi, balki ijtimoiy-siyosiy oʻzgarishlar, milliy mustaqillik va maʼrifatparvarlik gʻoyalarini ifodalashdagi yangicha ahamiyati koʻrsatilgan. Maqsad – ushbu davr sheʼriyatining oʻziga xos xususiyatlarini aniqlashda takrorlarning rolini ochib berish.
References
1. Avloniy, A. (1913). Turkiy Guliston yoxud Axloq. Toshkent: Turkiston nashriyoti. (Ayni asardan olingan she'riy parchalar tahlil uchun foydalanilgan bo'lishi mumkin).
2. Behbudiy, M.X. (1903-1915 yillar oraligʻidagi maqolalar va sheʼrlar toʻplami). Tanlangan asarlar. Toshkent: Maʼrifat.
3. Fitrat, A. (1922). Oʻzbek adabiyoti namunalari. Istanbul: Nashriyot nomi noma'lum. (Keyinchalik Toshkentda qayta nashr etilgan toʻplamlar).
4. Choʻlpon (Abdulhamid Sulaymon oʻgʻli). (1920-1930 yillar oraligʻidagi sheʼriy toʻplamlari). Adabiyot nima degani? (Maqolalar toʻplami).
5. Karimov, N. (1999). XX asr boshlari oʻzbek adabiyoti. Toshkent: Oʻqituvchi. (Jadid adabiyoti davrini ilmiy oʻrganish boʻyicha fundamental manba).
6. Qosimov, U., Dolimov, U. (2006). Jadidchilik: Tanlangan asarlar. Toshkent: Maʼnaviyat.
7. Yusupova, SH. (2010). Oʻzbek sheʼriyatida badiiy takror muammosi. Filologiya fanlari nomzodi dissertatsiyasi avtoreferati. Toshkent. (Takror sanʼati boʻyicha ixtisoslashgan ilmiy ish).
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.