Abstract
Ushbu ishda 1945-1991-yillarda Samarqand viloyatida xalq ta’limi tizimida yuz bergan o‘zgarishlar tahlil qilinadi. Ikkinchi jahon urushidan keyingi davrda ta’lim tizimining tiklanishi, maktablar sonining ortishi, majburiy umumiy ta’limning joriy etilishi hamda o‘quv dasturlarining mafkuraviy jihatdan shakllantirilishi yoritiladi. Shuningdek, o‘qituvchilar tayyorlash, moddiy-texnik bazaning mustahkamlanishi va ta’lim sifatini oshirishga qaratilgan chora-tadbirlar ko‘rib chiqiladi. Tadqiqotda sovet davri ta’lim siyosatining ijobiy va salbiy jihatlari ham ochib beriladi.
References
1. Агзамходжаев А. Образование и развитие Узбекской ССР. – Ташкент: Фан, 1971. – 344 стр.
2. Алимова Д.А., Буряков. Ю.Ф., Рахматуллаев Ш.М. Самарқанд тарихи. – Тошкент: АRТ-FLЕХ, 2009. – 146 б.
Самарқанд тарихи. 2 томлик. Т.1–2. – Тошкент: Фан, 1970. – 495
б.
Шарафиддинов Р. Школьное образование в Узбекской ССР (1917–1955 гг). – Ташкент: Госиздат УзССР, 1961. – 70 стр.
Қодиров Э.К. Ўзбекистонда умумтаълим мактабларининг ривожланиши тарихидан. – Тошкент: Ўқитувчи, 1979. – 392 б.
Қодиров Э. Ўзбекистон ССРда халқ маорифи. – Тошкент: Ўздавнашр, 1961. – 63 б.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.